Sta jij ook wel eens met de handen in het haar als het om de opvoeding van je kind(eren) gaat? Zou jij het liefst ook een gebruiksaanwijzing hebben? Er zijn zoveel boeken en tv-programma’s vol adviezen, maar welke weg moet je nu volgen? Deze ervaringsdeskundigen delen hun tips.

Marianne Post – werkzaam in kinderopvang en moeder van zoon (1) en dochter (2)

“Rust, regelmaat en reinheid – de drie R’en worden al jarenlang gebruikt als leidraad bij de opvoeding van kinderen. Klinkt misschien een beetje ouderwets, maar ga maar na wat bij jezelf werkt – hebben we hier niet allemaal behoefte aan?

Zorg bij het naar bed gaan voor een vast ritueel. Uitkleden, pyjama aan, tanden poetsen, verhaaltje voorlezen en dan slapen. Afsluiten met een kus of knuffel, muziekje aan en vervolgens het licht uitdoen. Met het zeggen van welterusten
verlaat je de kamer. Blijf dit herhalen, zodat ze – hoe jong ook – weten dat dit het moment is om te gaan slapen.

Kinderen leren steeds bij. Je zult zien dat ze ontzettend veel goede dingen doen. Hoe klein ook – van zelf hun jasje aandoen tot iets opruimen of iemand helpen – geef ze complimentjes en knuffel ze. Positief bevestigen werkt veel beter dan steeds maar hameren op de dingen die niet goed gaan.”

Roy Roelandt – vader van twee dochters ( 5 en 8 jaar) en een zoontje (van 1)

“Hoe oud ze ook zijn, kinderen hebben behoefte aan duidelijkheid. Zorg dus dat je partner en jij op één lijn zitten en wees consequent. Geef daarbij ook zelf het goede voorbeeld, want ze apen echt alles na als ze klein zijn.

Hoe jong je kinderen ook zijn, praat met ze. Het helpt al als je zelf rustig praat. Erken ook hun gevoelens. Kinderen willen gehoord worden en begrijpen vaak al meer dan je denkt. Kunnen ze nog niet praten, leer ze dan gebaartjes. Het scheelt frustratie als ze zich zo kunnen uiten en jij ze beter begrijpt.

Soms zijn het kleine belhamels. Ieder kind haalt kattenkwaad uit. Zeggen ze iets lelijks tegen iemand of gooien ze steentjes tegen het raam van de buren, laat ze aanbellen en hun excuses aanbieden. Zelfs als ze groter zijn, vergeten ze dat niet meer.”

Sandy Kremers – werkzaam in kinderopvang en moeder van zoon (7) en dochter (9)

“Volg je gevoel! Vaak twijfel je enorm bij je eerste en iedereen heeft goedbedoelde adviezen, maar ‘in the end’ weet je zelf wat het beste is voor jouw kind. Huilende baby’s zijn niet goed voor moeders en gestreste moeders zijn niet goed voor baby.

Het is onmogelijk een gebruiksaanwijzing bij een kind te maken. Ieder kind is anders, zelfs binnen je eigen gezin. Dat betekent dat je in het begin ook tijd moet nemen om je kindje echt te leren kennen. Ontdek zijn of haar karakter. Luister naar wat je kind je vertelt; dat doen ze niet alleen met woorden, maar ook met lichaamstaal.

Maak als ze wat ouder worden ook geen strijd van het eten. Zorg dat het gezellig is aan tafel, laat ze ontdekken en proeven. Sfeer is het beste ingrediënt om je kinderen te laten eten. Natuurlijk mag je zaken stimuleren – dat geldt ook bij zindelijkheidstraining – maar er valt niets af te dwingen.”

Nathalie de Buck – moeder van een jongetje van bijna twee

“Natuurlijk is het hartstikke vervelend als je kindje gevallen is, maar wees ook niet te bezorgd. Juist als je steeds uitspraken doet als ‘pas op’, ‘niet doen’ of ‘kijk voor je’ zorg je voor afleiding en gaat het mis. Wees niet te bang om ze de wereld te laten ontdekken. Gaat het toch mis, dan ben je er om ze te troosten. Je houdt hem of haar tenslotte wel goed in de gaten.

Zit je met je handen in het haar? Vraag je dan af wat jouw ouders gedaan zouden hebben. Kijk terug naar je eigen opvoeding en bedenk hoe je het zelf als kind hebt ervaren.

Investeer als ouder niet alleen in je rol van vader of moeder, maar ook in je verdere ontwikkeling. Als jij lekker in je vel zit, stevig in je schoenen staat en ontspannen bent, zorgt dit ook voor stabiliteit in huis.”